GaGoFiTooŚni

Zaczęło się od powrotu J. z piwnicy.

Kiedy usłyszałam "i po co ja wchodziłem do piwnicy" od razu zapytałam "jakie? jakie?"

Wtedy jeszcze nie było wiadomo jakie, poza tym, że na pewno co najmniej jedno. Jasne było także, że dla kociąt w naszej blokowej piwnicy nie ma miejsca i musimy zdążyć je złapać, zanim zauważą je nasi blokowi sąsiedzi.

Przez 3 dni wydawało się, że kociątko jest jedno. Kocia mama nieufna, kociątko także. Po wielogodzinnej obserwacji udało nam się zanotować rozdwojenie kociątka. Akcja wkroczyła w fazę "no to łapiemy!"

Najpierw mamę, na umówiony zabieg sterylizacji. Już o 6 rano udało się! Przez następne 10 godzin łapałam kocięta. Późnym po południem miałam jedno, a drugie, przerażone, odmówiło współpracy. Kiedy zaczęły się ze mną zaprzyjaźniać piwniczne myszki zrezygnowałam z planu zawiezienia kotki do lecznicy - kociątko nie mogło zostać w piwnicy samo na noc :(

Mieliśmy więc jedno kociątko, zmarnowany dzień i umęczoną całodniowym siedzeniem w transporterze kocią mamę z powrotem w piwnicy.

Przez kolejne trzy dni łapaliśmy drugie z kociąt. Bezskutecznie. Stało się dla mnie jasne, że w tradycyjny, "pułapkowy" sposób nie da się go złapać i pozostaje mi metoda na przyjaźń ;) Po długich rozmowach ;) w czasie których kociak siedział na rurach pod sufitem, a ja tkwiłam pod rurami ;) z kawałkami mięsa w dłoni, udało mi się!!! Właściwy moment, szybki chwyt za skórę na karku i bieg do mieszkania.

Złapanie kotki po tym, jak na jej oczach złapałam jej ostatnie dziecko (a ona warcząc goniła mnie po piwnicy) stało pod znakiem zapytania. Nadziei miałam może za 5 groszy, a jednocześnie nic do stracenia. Pora była późno wieczorna, kiedy nasze osiedlowe Panie Karmicielki wyruszają na obchód. Z ich pomocą udało się!!! Udało się drugi raz tego dnia. Cała rodzina wylądowała u nas.

Koteczka noc spędziła czekając na poranne otwarcie lecznicy, gdzie zajęli się nią bardzo troskliwie nasi ukochani lekarze z lecznicy Medwet w Bielsku-Białej. Kocięta, Irenka i Irek, przechodzą program resocjalizacji ;) w naszej sypialni.

(po lewej - Irek, drugi z kociaków na swojej rurze; po prawej - mama małych w jednym z punktów obserwacyjno-kontaktowych;))